|
Voor de jodelaar die niet meer thuis mag oefenen, daarvoor is de Skoda Superb de perfecte auto. Het woord ruim dekt voor de Superb Combi namelijk niet helemaal de lading.
[Eerst kijken, dan lezen? Bekijk de video hier!]
Gigantisch, dat is ie. Van buiten valt het nog wel mee, de Superb oogt zeker niet als de staats-limousine van een communistische partij. Klein is de Tsjech natuurlijk niet, maar de vormgeving is verre van pompeus of overheersend. Spannend is ie ook niet, maar dat verwacht je ook niet van een Skoda. Netjes en discreet, met een mix tussen VAG styling-elementen en typische Skoda elementen daarmee omschrijf je de Superb het beste. Bij het aanschouwen van de vreemd gestileerde Superb sedan (Twindoor volgens Skoda, de marketingrevolutie is Tsjechie helaas niet voorbij gegaan) moest ik immer een zakje paraat houden, maar met een normale kont blijkt de Superb best te pruimen.
Behoudend is de styling wel, maar toch is de Superb (Combi of Twindoor) wel revolutionair. De ruimte binnenin is de namelijk waanzinnig. Dat ik (met mijn 1.95 meter) lekker achter het stuur zit, is inmiddels bij de meeste merken redelijk voor elkaar. Dat ik vervolgens nog goed achter mijzelf kan zitten is heel uitzonderlijk. Alleen in de automobiele topklasse met prijskaartjes beginnende bij een euroton en met namen als S-klasse, 7-serie en A8 kan dat ook. De enige uitzondering is de 5-serie GT, die naast de “twindoor” ook de uitgezakte zestigerskont (zegt dat iets over de doelgroep) met de Superb sedan deelt. Gelukkig is de Combi met een normaal gestileerde derrière gezegend.
Voor notoire verzamelaars, koopzieke rommelmarkt verslaafden, goed geoutilleerde kampeerders, vrouwen die voor de zekerheid nog een extra koffertje met outfits meenemen of hobby-verhuizers herbergt de Skoda Superb Combi extreem goed nieuws. Met een inhoud van 633 liter is de kofferbak niet alleen veruit de grootste in de klasse, maar is überhaupt zo’n beetje het grootste wat er op de markt te krijgen is. Alleen mits je geen bezwaar hebt tegen een ster op de motorkap, kun je met de fonkelnieuwe E-klasse estate meer bagageruimte in huis halen. Mocht je het complete instrumentarium van een bigband moeten vervoeren, weet dan dat de bank ook nog plat en dat er dan 1865 liter bagage mee kan. Mocht je daarna even Chinees willen halen voor je bandleden, dan heeft Skoda ook nog eens gedacht aan handige haakjes waar van alles aan gehangen of aan vast kan worden gemaakt. Kortom: spullen en mensen vervoeren; dat gaat wel lukken met de Superb.
In de grote VAG-hiërarchie moet Skoda natuurlijk wel goed gepositioneerd worden, maar er is op dat vlak goed nieuws. Bij de eerste generaties VAG Skoda’s werd er duidelijk nog bespaard op het budget voor materialen, maar die tijd is definitief voorbij. Er zal niemand steil achterover slaan wegens het revolutionaire nieuwe design van het interieur, maar kwalitatief steekt het goed in elkaar en het ziet er prima uit.
Een wezenlijk verschil met de hoger gepositioneerde merken binnen het VAG-concern en met sommige concurrenten is het aantal beschikbare opties. Naar opties als adaptieve cruise control, elektronisch regelbaar onderstel of adaptive lighting zul je vergeefs zoeken op de optielijst. Wel; melden de Tsjechen trots dat de Superb Combi de eerste Skoda is waarop keyless go en entry leverbaar is.De poort naar de kathedraal (of achterklep in normaal Nederlands) is ook nog eens met elektrisch bediening te krijgen. En van reguliere opties zoals bekleding, navigatieystemen en lichtmetalen velgen is een ruimere sortering te krijgen.
Tijdens normaal gebruik is het onderstel van de Superb heel comfortabel. Dankzij de lange wielbasis en relatief zachte vering handelt de Superb de meeste hobbels fluitend af. Toch zijn er punten die beter kunnen: een lichte neiging tot deinen is hem niet vreemd en ook op oneffen wegdekken maakt het onderstel iets meer lawaai dan je zou verwachten.
Voor echt sportief rijden is de Superb wellicht een maatje te groot en te veel op comfort gericht, maar je hoeft een bochtige weg er niet mee uit de weg te gaan. Duik je met te veel enthousiasme (of snelheid) de bocht in dan is de Superb nadrukkelijk onderstuurd. Ook met een zwaar gasvoetje kan de Superb in onderstuur geduwd worden en met de tractiecontrole uit (en ESP nog in waakstand) kon heel makkelijk het binnenste wieltje onbedaarlijk aan het spinnen worden gebracht op de kletsnatte wegen in Italië. Voor diegenen die vooral sportiviteit zoekt is de Superb wellicht niet de beste keuze, maar dat mag gezien de omvang en het ruimteaanbod geen verrassing te zijn.
Gelukkig was er nog de tweede ochtend, nog steeds was het koud, vochtig en glibberig, maar deze keer had ik de sleutels van een andere Superb weten te bemachtigen. Ditmaal met een 4×4 badge op de kont en dus met een vierwielaandrijvingsysteem met vierde generatie Haldex koppeling voor de variabele koppelverdeling. In dezelfde, met natte bladeren bedekte, haarspeldbochten hoefde ik nu niet meer te wachten tot het stuur bijna recht stond om alsnog met beleid op gas te gaan. In plaats daarvan kon het gas al halverwege de bocht naar beneden waarna het Haldex systeem bliksemsnel de optimale krachtsverdeling regelde. Onder normale omstandigheden stuurt het 4×4 systeem 96% van de kracht naar de voorwielen, maar zodra het nodig is gaat meer van de kracht naar achteren. Het resultaat is verbluffend: nauwelijks onderstuur, maar in plaats daarvan een kogelhard uit de bocht accelererende Superb.
De 4×4 badge zat namelijk naast een V6 badge geplakt. En die V6 is geen lullig apparaat: 3,6 liter, 260 pk en 350 nm zorgen ook in een forse Superb voor aansprekende prestaties. Als Combi haalt de Superb V6 net de 250 niet (247 km/u is de officiële top) en de sprint naar de 100 duurt maar 6,5 tel. Nu zal die V6 niet echt de verkooptopper gaan worden in de range, de andere motoren zijn in dat opzicht interessanter. De keuze is voorlopig beperkt tot 5 stuks die allen directe inspuiting hebben: twee diesels en drie benzine motoren. Het benzine gamma start bij de 1.4 TSI die dankzij een turbo nog steeds 125 pk en 200 nm biedt. Dieselen kan met twee 2.0 TDI´s, de 170 pk sterke topper met commonrail en een 140 pk als instapper.
Behalve in de V6 maakten we de meeste kilometers met de 160 pk en 250 nm sterke 1.8 TSI. Die is een ruime 200 kg lichter dan de V6 die altijd met vierwielaandrijving en DSG-bak is uitgerust. In de dagelijkse rijpraktijk voelt de 1.8 dus helemaal niet zo veel langzamer aan, hoewel uiteindelijk de verschillen wel fors zijn. De 1.8 haalt 218 km/u en de 100 in 8,7 seconden. Da’s vlot en dat is ook exact hoe de Superb 1.8 TSI voelt. Vlot, lekker, geen straf om in te rijden. Kortom: met de 1.8 maak je een hele goede keuze. Voor diegenen die graag vierwielaandrijving of een automaat willen: bij de 1.8 en de sterkste diesel is integrale aandrijving leverbaar en een DSG-bak is er voor het hele gamma behalve voor de 1.4 TSI.
Rationeel gezien lijkt niet veel het succes van de Skoda Superb Combi in de weg te staan. De definitieve prijzen weten we nog niet, maar met een naar verwachting bescheiden meerprijs ten opzichte van de Superb Twindoor blijft het een sterke aanbieding (de Twindoor begint in Nederland bij een ruime 26 mille). Alleen die emoties of het premium-gevoel hè, dat is precies waar het bij de Superb aan schort. Een basis A3 of 116i met wieldoppen heeft het al wel en de Superb heeft het niet. Dus als je daar naar op zoek bent, kun je (voorlopig) je heil beter nog ergens anders zoeken.
Tags: Skoda, superb, wit
|
