|
 Ik ben ongeduldig en ik kan daar niet mee omgaan. Zo, dat is eruit. Als ik auto rijd in gezelschap van anderen kan ik me meestal nog wel gedragen, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik tegenwoordig in het bijzijn van bijvoorbeeld mijn vriendin steeds vaker dingen uitkraam waar ik niet trots op ben. Ik erger me kapot aan mensen die 48 op de teller rijden in de bebouwde kom. Ik haat het als mensen niet opletten bij een stoplicht en daardoor Jan en Alleman op zich laten wachten. Ik kan vreselijk uit mijn dak gaan als het stoplicht rood is terwijl ik de enige ben op het kruispunt. Midden in de nacht. Terwijl het voetgangerslicht op groen gaat voor mensen die er niet zijn. Ik vind het al irritant als ik op een smalle weg een paar seconden achter een fietser moet blijven rijden omdat er tegenliggers aankomen. Laat staan als ik voor niets moet stoppen omdat iemand bij het verlaten van een rotonde vergeet richting aan te geven.
Ik ben er niet trots op, alles behalve dat zelfs. Steeds vaker roep ik “Rot op fossiel!” of “Ben je al lang dood?” als mensen op zondag rustig van het zonnetje genietend rondtuffen in de stad. In my defense: ik houd het raam dicht. De fossielen en recent overledenen in het verkeer horen mij dus niet, de enige die er last van heeft ben ik en soms de mensen bij mij in de auto. Het stomme is: 48 of 55 kilometer per uur maakt in de bebouwde kom geen zak uit. Bij het volgende stoplicht sta je toch weer naast elkaar. Waarom ben ik zo gehaast? Eerder had ik daar helemaal geen last van. Een paar jaar terug testte ik hoeveel verschil het maakte als ik over een traject waar ik normaal een uur voor nodig had zo’n 20 kilometer per uur te hard reed. Het verschil bleek zo minimaal dat ik besloot me maar gewoon aan de snelheid te houden voortaan. En dat lukte me ook, jarenlang. Ten opzichte van toen is het een stuk drukker geworden dus de marges zullen nu nog kleiner zijn. En toch ben ik voor mijn gevoel opgefokter dan ooit.
De laatste tijd zit ik zelfs mensen uit te schelden als mijn vriendin rijd. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik bij haar op de snelheidsmeter kijk om te zien of ze wel een beetje doorrijd. Ze leest dit waarschijnlijk, dus om me te zieken zal ze wellicht nog rustiger gaan rijden dan ze al doet. En daar is niks mee. Behalve dat ik me eraan erger, maar laat ik voorop stellen dat dat mijn probleem is. En de oorzaak is me niet duidelijk. Ik heb niet meer of minder stress dan anders, ik bedoel: ik ben altijd al arm maar gelukkig geweest. Ik heb een goed leven, lieve familie, fijne vrienden, geen vijanden buiten de Belastingdienst en ik lijd een rustiger bestaan dan tijdens de steekproef uit bovenstaande alinea. Wat is er veranderd? Welk gedrag ligt het dichtst bij mijn natuur?
Een tijdje geleden kreeg ik van een vriend een leuk boekje met allemaal nuttige en minder nuttige weetjes over auto’s. Toen ik dat vanmorgen een beetje zat door te bladeren kwam ik een interessant stukje tegen. Volgens dat boekje is er door een Australische verzekeringsmaatschappij onderzoek uitgevoerd onder 160.000 klanten. Uit dat onderzoek bleek dat tweelingen het vaakst waren betrokken bij een ongeluk. Hoewel ik niet veel heb met Astro TV of aanverwante zaken werd ik daardoor wel nieuwsgierig. “Ongeduldig, snel verveeld en gefrustreerd als dingen te traag gaan” luidde het oordeel. Één keer raden wat ik voor sterrenbeeld heb. Mijn vriendin is een weegschaal, die staat ergens onderaan hetzelfde lijstje en dat zou dus ook redelijk kunnen kloppen. Autoblog schreef hier ook al eens over. Een beetje Googlen op sterrenbeelden en dergelijke liet mij echter ook zaken zien die absoluut niet kloppen met mijn persoonlijkheid, dus ik trek het oordeel van de verzekeringsmaatschappij wel een beetje in twijfel. Zelf doen ze dat misschien ook wel, want ze hebben direct laten weten geen verband te leggen tussen sterrenbeelden en de hoogte van de premies. Aan de andere kant: 160.000 mensen, dan kun je niet bepaald over een steekproefje spreken.
Een paar dagen geleden kwam ik bij een klant vandaan. Ik had helemaal geen haast, want mijn agenda voor de namiddag was leeg. Toch betrapte ik mezelf erop redelijk dicht op mijn voorganger te rijden omdat die naar mijn zin niet snel genoeg voorbij een vrachtwagen ging. Ik zeg wel eens voor de grap “Bumperklevers, ik haat ze, ik heb ze altijd voor me zitten” en ik meende daar tot voor kort niets van. Het besef dat het nu misschien wel klopte en het besef dat ik bij Blik op de Weg waarschijnlijk vermanend te horen had gekregen dat ik nooit een aanrijding zou kunnen vermijden als mijn voorligger plotseling op de rem moest opende me de ogen. Ik heb het gas losgelaten, ben rechts gaan rijden met een gangetje van 110 en ik kwam lekker uitgerust thuis. Drie minuten later dan gepland, lekker belangrijk.
Ik hoop dat ik die instelling vast weet te houden, maar ik vrees het ergste. Over een week of wat zal ik wel weer terugvallen naar het oude niveau. Misschien is het dan toch van hogerhand bepaald dat ik een bepaald gedrag vertoon in de auto. Laten we daarom voor de grap eens kijken in hoeverre het onderzoek klopt: welk sterrenbeeld heb jij en vind je dat het klopt met onderstaand lijstje, waarbij de nummer 1 de slechtste en nummer 12 de beste bestuurder is.
1. Tweeling (21 mei – 21 juni)
2. Stier (20 april – 20 mei)
3. Vis (19 februari – 20 maart)
4. Maagd (23 augustus – 22 september)
5. Kreeft (22 juni – 22 juli)
6. Waterman (20 januari – 18 februari)
7. Ram (21 maart – 19 april)
8. Leeuw (23 juli – 22 augustus)
9. Weegschaal (23 september – 21 oktober)
10. Boogschutter (22 november – 21 december)
11. Schorpioen (23 oktober – 21 november)
12. Steenbok (22 december – 19 januari)
Ik ben benieuwd!
|
